Bijzondere Waarnemingen in 2018

9 juni 2018: Reuzenboomwrat op een beuk bij Leusveld/Gelderland


Reuzenboomwrat
Lycogala flavofuscum

Hannie Wijers (2018)

Zaterdag jongstleden gingen Maria en ik samen richting Leusveld. Paddenstoelen zoeken. Nou ja, die waren er niet al teveel, het was erg droog. De kleine Ijsvogelvlinder is dan ook leuk om te zien. Al direct vonden we toch een Champignon en Kleverige koraalzwammetjes. Na langs het orchideeŽnweitje gelopen te zijn kwamen we uiteindelijk in een beukenlaan. Eťn beuk was niet dood maar had wel een hele grote wondplek. Ik zag iets bovenaan vanuit de wond aan zwammen groeien. Het idee was dat het misschien jonge Houtzwammen zouden zijn? Maria voelde aan eentje en kreeg direct een hele lading sporen over zich heen. Totaal verrast vroeg ik of er ook een Reuze Boomwrat bestond. En ja er bestond een dergelijke soort. Voorzichtig een beetje materiaal in een doosje en thuis onder de microscoop. Dezelfde avond nog foto's naar Hans van Hooff gestuurd. Hij bevestigde deze vondst en inmiddels heeft Hans materiaal in zijn herbarium.

Literatuur:
N.E. Nannenga-Bremekamp (21974): De Nederlandse myxomyceten, blz. 79-80.
H. v. Hoof (2014): Coolia 57: Is de Gewone boomwrat Lycogala epidendrum wel altijd de Gewone boomwrat, blz. 2-6.

20 mei 2018: Trechtertaaiplaat in de Deurnense Peel in Helenaveen


Trechtertaaiplaat
Panus conchatus

Alina & Chris Billekens (2018)

Op 20 mei besloten we maar eens naar de Deurnense Peel in Helenaveen te gaan kijken naar paddenstoelen want in onze regio was het kurkdroog en nauwelijks iets te vinden. Ook daar was het niet veel beter maar op een op de grond liggende stam vond Alina toch twee paddenstoelen met ver aflopende plaatjes. In eerste instantie dachten we aan Oesterzwammen maar toch niet helemaal zeker namen we een exemplaar mee voor microscopisch onderzoek. De aanwezigheid van pleuro- en cheilocystiden gaf al direct aan dat het geen oesterzwam was. Met Funga Nordica kwamen we uit op de Trechtertaaiplaat. De Trechtertaaiplaat staat als zeldzaam en ernstig bedreigd in de rode lijst. Bekijk ook de waarneming uit 2010.

Literatuur:
E. Gerhardt (2009): De grote paddenstoelengids voor onderweg, blz. 220.
H. Knudsen en J. Vesterholt (2008): Funga Nordica, blz. 73-74 .

2 mei 2018: Viltige bokaalkluifzwam bij Windesheim


Viltige bokaalkluifzwam
Helvella unicolor

Marjon van der Vegte (2018)

Ook voor deze waarneming geldt weer: soms is iets niet wat het lijkt, alert blijven op dubbelgangers! De vondst van een groep bokaalkluifzwammen bij Windesheim, sterk gelijkend aan de Helvella acetabulum, bleek een andere soort te zijn. Het biotoop, klei met Berk vond ik afwijkend voor de Bokaalkluifzwam die normaliter bij Eik op humusrijke grond staat. Microscopisch onderzoek gaf de doorslag, de sporen waren duidelijk breder (tot 15 mu) en de hoeden bij jonge exemplaren opvallend viltig. Dan kom je bij de Viltige bokaalkluifzwam uit, slechts eenmaal eerder gemeld in Nederland van een plek iets noordelijker dan Windesheim!

Literatuur:
Boudier Dissing, Rev. Mycol. 31:219. 1966.


2 mei 2018: Parelglimmerinktzwam Zalkerbos bij Zalk


Parelglimmerinktzwam
Coprinellus saccharinus

Marjon van der Vegte (2018)

Soms is iets niet wat het lijkt, er zijn vele dubbelgangers, iets waar Gerrit en ik op 2 mei in het Zalkerbos en Windesheim achter kwamen! Aanvankelijk leek de vondst van een groepje inktzwammen in het Zalkerbos bij Zalk, een hardhout ooibos waar veel Iep staat, op de Gewone glimmerinktzwam. Uit de sectie Micacei, heeft de Gewone glimmerinktzwam caulocystiden welke gelijkende soorten zoals Gladstelige glimmerinktzwamen en de Parelglimmerinktzwam niet of nauwelijks bezitten. Ik vond deze echter niet; de sporen waren een mix van ovoide en ellipsoide deels submitriforme sporen, dit sloot dus ook de Gladstelige glimmerinktzwam uit. De determinatie leid dan naar Parelglimmerinktzwam. Deze soort bezit relatief donkere hoeden waarop het witte velum nog lang blijft zitten. Bekijk ook de waarneming uit 2017.

Literatuur:
C. Bas, M.E. Noordeloos T.W. Kuyper en E.C. Vellinga. (2005): Flora Agaricina Neerlandica deel 6 , blz. 86.

26 januari 2018: Hazelaarschijfzwammen op Amelisweerd


Hazelaarschijfzwam
Encoelia furfuracea

Foto: Marjolein Tschur (2018)

In maart 2017, toen ik op Amelisweerd op zoek naar Anemonenbekerzwammen was, wees een dame mij hazelaarschijfzwammen aan. Deze had ik eerder nog nooit gezien. Op een aantal hazelaars aan het water zaten tientallen hazelaarschijfzwammen. In heel Amelisweerd barst het van de hazelaarstruiken. Later vond ik op andere plekken nog veel meer hazelaars met hazelaarschijfzwammen. Deze winter is de hoeveelheid hazelaarschijfzwammen veel minder. Ik heb tot nu toe 5 hazelaars met schijfzwammen gevonden. Helaas is tijdens een recente snoeiactie daar de meest opvallende en grootste zwammentak afgezaagd. Jammer want er zijn 99 % meer takken zonder dan met deze leuke maar vrij onopvallende hazelaarschijfzwammen. In januari 2018 vond ik ook de blauwe korstzwammen. Al met al is het dus ook in de winter de moeite waard om Amelisweerd te bezoeken.

Literatuur:
N. Dam & T.W. Kuyper (2016): Veldgids Paddenstoelen II, blz. 145.
G.J. Keizer (1998): Geïllustreerde Paddenstoelenencyclopedie) blz. 65.